anna ashtekar 45

45- अण्णा अष्टेकर, (पुर्णत: काल्पनिक), ® at fwa ६१०२८००३, © मकरंद बेहेरे, ही गोष्ट आहे २००० सालच्या निवडणुकीची, त्यावेळी पावसाळ्यात आली होती निवडणूक, अण्णा दोन दिवस माझ्याकडेच रहायला होता त्याला धारावीच्या डांबर कंपनी एरियातील एक पोलिंग बुथ आला होता, आजूबाजूला लाकडाच्या वखारी, इंच इंच चिखल, आजूबाजूला नैसर्गिक विधीची सोय नाही, ना जेवणाखाण्याची, हे त्याने केलेले वर्णन, तो आदल्या दिवशी तिकडली सगळी व्यवस्था लावून, रात्री १२ वाजता आला होता, त्याला पी आर ओची ड्युटी आली होती आणि त्याच्या पी ओने सकाळी सहा वाजता बोलावलं होतं, त्यामुळे तो घरी आला आंघोळ वगैरे करून फ्रेश झाला, माझ्या सहचारिणीने केलेला पिठलं भात जेवला, आणि झोपी गेला, पण मला माहित होतं की त्याला झोप लागली नव्हती, आणि तो चार वाजता उठला, स्वतःच स्वतः आटोपून चालता झाला, त्याच्या आजूबाजूच्या बुथ्सवर त्याच्या आॅफीसमधील काही इतर सहकारी होते आणि त्यात होता अमीर शेख, अण्णाच्याच विभागातला, निवडणूक पुर्णत: पार पडली, सगळे सोपस्कार करून मोकळे व्हायला रात्रीचे १२ वाजले, दोघेही सायन नाक्यावर येऊन चहा प्यायले, आणि दोघेही दोन्ही दिशांना पांगले, अण्णा माझ्या घराच्या दिशेने तर अमीर साडेबाराची कर्जत लोकल पकडायला….

     तर ह्या अमीर आणि अण्णामध्ये, कार्यालयात बरेच मतभेद होते धर्मावरून, दोघे एकमेकांच्या डब्यातल जेवायचे, पण कधी वादविवाद मारामारी नव्हती, पण अाढी होती मनामध्ये आणि ती असणारच, पण तरी ही दोघे मिळून मिसळून काम करायचे, दोघांचा प्राॅब्लेम एकमेक एकत्र साॅल्व्ह करायचे….
     रात्री पाऊण वाजता दारावरची बेल वाजली, म्हणून मी दरवाजा उघडला, तर अण्णा, निवडणूकीच्या ड्युटीमुळे थकून भागून आलेला, त्याच्या पाठोपाठ अमीरचा फोन अण्णाच्या मोबाईलवर आलेला, म्हणून अण्णाने काॅल उचलला, तर अमीरची ट्रेन त्याच्या डोळ्यासमोर निघून जात होती, म्हणून जीवाचा आटापिटा करून ट्रेन पकडायला गेला आणि प्लॅटफॉर्मवरवर पडून त्याचा गुडघा फुटला होता, अण्णाने माझ्याकडे बघितलं, मी काय समजायचं ते समजलो, दोघ निघालो, सायन स्टेशनवर पोहचलो, अमीरच्या बाजुला दोन तीन लोक होती, अमीरच्या गुडघ्यातून बरच रक्त वाहिलं होत आणि तो व्हीवळत होता, त्याला त्या दोन तीन माणसांच्या मदतीने सायन स्टेशनचा रॅंप चढून वरती आणला टॅक्सीत घातला आणि सायन हाॅस्पिटलला घेऊन गेलो, वाटेत त्याच्या घरच्यांना फोन करून कळवणं गरजेच होत ते कळवलं, 
     अमीरला हाॅस्पिटलमध्ये अॅडमिट केलं, पोलिस केस होती म्हणून पोलिस आले, पंचनामा झाला, आता रक्त देणं गरजेच होतं परत आमचा मनमिळाऊ अण्णाच, तो जसा मनमिळाऊ तसं त्याचा रक्तगट सगळ्या रक्तगटात मिसळणारा, ओ+, परत अण्णा नियमित रक्तदानकरता, त्यामुळे प्रश्नच मिटला, लगेच आवश्यक ते सगळे डाॅक्टरी सोपस्कार पार पडले, एक्स रे झाला, गुडघ्याला मेजर डॅमेज झालं होतं, दोन आॅपरेशन करावी लागणार होती, कागदपत्र तयार झाली होती, आता अमीरच्या घरातले येईपर्यंत वाट बघावी लागणार होती अमीरचे घरचे वडील आणि भाऊ, सकाळच्या पहिल्या गाडीने कर्जतवरून आले, तो पर्यंत फोनवरून अमीरची ख्यालीखुशाली आम्ही कळवत होतो आता निर्णय काय तो अमीरच्या घरच्यांनी घ्यायचा होता, आम्ही कागदपत्र त्याच्या घरच्यांच्या हाती सुपूर्द केले, आणि निघालो, सहा महिन्यात अमीर पुर्णत: बरा झाला,  मधूनमधून मी आणि अण्णा त्याला बघायला जात होतो, तो पुर्णत: बरा झाल्यावर अमीर आणि त्याची आई एवढे रडले की त्याची आई अण्णाचे पाय धरायला लागली, की त्यांच रडणंच बरच काहीसं न बोलता सांगत होतं तेव्हा अण्णाने माझा एक शेर पेश केला

नसतो कुणी कधी रे हिंदू तसाच मुस्लिम
जाणून तू जगावा तो धर्म मानवाचा

Advertisements

Author: rushiputra

लेखक, दिग्दर्शक, गीतकार, संगीतकार, ध्वनीमुद्रक, मुक्त पत्रकार अल्बम: आरोह, लेबल: युनिव्हर्सल आॅगस्ट २०१७ काव्यसंग्रह: अभिमन्यू, अनुनिशा प्रकाशन, १७/८/२०१६

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s