anna ashtekar 09

09- अण्णा अष्टेकर, (पुर्णतः काल्पनिक), ® at fwa    ४१०२४०११, © मकरंद बेहेरे- अण्णा आणि इतर मित्रांबरोबर हरिहरेश्वरला पिकनिकला आलो आणि नोस्ताल्जिक झालो. आज जग किती जवळ आलय नाही?फेसबुकवर अमेरिकेतल्या भावाबरोबर video chat करता येतं, त्याला whats app वर जगाच्या एका कोपऱ्यातून हाता एवढ्या डिव्हाइसवरून दुसऱ्या कोपऱ्यात मेसेज पाठवता येतो. तो ही एका सेकंदात पोहोचतोपण आज पासून ३० वर्ष अगोदर स्थिती तशी नव्हती ना! हे तुम्हाला ही माहीत असेल, ट्रंकाॅलतार या सारखी किती तरी साधन माणसाच्या मदतीला धावून येत होतीअवघ्या पंचक्रोशीत एक टेलीफोन असायचा आणि तो ही कोणाच्या तरी घरी आणि त्यावरून फोन करण्यासाठी तीन रुपये मोजावे लागायचे. चाळीत तार वाला तार घेऊन आला की चाळीतल्या बायकांच्या डोळ्याला काही न जाणून घेता पदर लागलेला असायचा……. 

 ही गोष्ट आहे चाळीतल्या अष्टेकरांच्या अक्का शेवटचे श्वास घेत होत्या तेव्हाचीशुध्द होती पण काही खर नव्हतं स्मरणशक्ती आधी पासूनच गेली होतीसारखी आठवण करून द्यावी लागायची९०व्या वर्षी जरजर झालेल्या देहात मुक्ती साठी आसुसलेला आत्मा कशात गुंतून राहिला होता त्यालाच माहीत, सगळी चाळ अष्टेकरांच्या घराकडे डोळे लावून होतीअक्का जरी आमच्या चाळीत राहात होत्या तरी त्यांच बरचस बिऱ्हाड कोकणात होत त्यांना चार ही मुलगे, मोठा आमच्या चाळीत असायचा बाकीचे तिघे गावाकडे, त्यातल्या धाकट्याच्या, धाकल्या यशवंताला लग्नाला दहा वर्ष होऊन ही मुल होत नव्हत ही म्हातारीला खंत, बाकी तिघे ही आबादी आबाद होतेघराण्याला वारसदिवाळीला पणती सगळ सगळ काही होतं, त्या साठी म्हणुन म्हातारीने शंकराच्या देवळाचा उंबरा किती झिजवला नसेल देव जाणे, सोळा सोमवार पासून जितकी व्रत वैकल्य करता येईल तितकी ती करतच होती पण माणसाचा जीव कुठे गुंतला असेल आणि कोणत्या गोष्टीसाठी, ते सांगता येत नाही. पूर्वीच्या काळी मुलं जगत नव्हती त्यामुळे चाळीत काही कुटुंबात भारतीय क्रिकेटची टीम तयार होईल इतकी पैदास असायचीअसो, तर म्हातारीचा जीव कशात गुंतला होता ते पिंडाला शिवणाऱ्या कावळ्यालाच एखादवेळ माहीत असावंचाळीच वातावरण हे मुळातच कौटुंबिक असल्या मुळे एखादा देशातला मोठा राजकीय नेता गेल्यावर देशावर जशी सुतकी काळा येते तशी आमच्या चाळीवर होती, म्हातारी आत्ता मरत्ये कि नंतर ही टांगती तलवा, तिच्या समवयस्क मैत्रिणीज्या काही वर्षांनी तिला भेटायला जाणार होत्या तिच्या आजू बाजुला जमल्या होत्यालहान मुलांना दंगामस्ती करता येत नव्हती म्हणुन ती कदाचित तिच्या नावाने चरफडत असतील मनातल्या मनात, बाकीची मंडळी काही ऑफिसला निघालेली काही पोहोचलेली,आपले बेत रद्द करूनहाफ डे टाकून घरी परतलेली कारण डॉक्टर दोन तासा पूर्वी येऊन कोऱ्यामीनचे इंजेक्शन सजेस्ट करून गेले होते जे ऐन वेळेवरती कधीच मिळत नाही…………..आणि तितक्यात तार आलीआधीच सुतकी अवकळा असलेल्या वेळी आता आणखी काय ऐकायला मिळतय असं म्हणत काही पदर परत डोळ्याशी गेलेती तार नेमकी आली ती अष्टेकरांच्याच घरीसगळ्या चाळीची धाकधूक वाढायला लागली, आणि म्हातारीचा मोठा आक्काच्या कानात काहीतरी कुजबुजला तिच्या चेहऱ्यावरच्या सुरकुत्या जरा हसल्या आणि आमचा अण्णा यशवंताच्या घरी जन्माला आला होता, मोठ्याच्या डोळ्यात अश्रू उभे राहिले, म्हातारी का थांबली होती ते तेव्हा कळल कारण आमचा अण्णा कुणी ही त्याच्या साठी थांबाव असाच होता आणि आहे……….

Advertisements

Author: rushiputra

लेखक, दिग्दर्शक, गीतकार, संगीतकार, ध्वनीमुद्रक, मुक्त पत्रकार अल्बम: आरोह, लेबल: युनिव्हर्सल आॅगस्ट २०१७ काव्यसंग्रह: अभिमन्यू, अनुनिशा प्रकाशन, १७/८/२०१६

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s